บทความน่าสนใจ


สกู๊ปพิเศษ นิทรรศการ "แรงบันดาลใจแห่งแผ่นดิน"

ผมไม่เคยใฝ่ฝันที่จะเป็นศิลปิน แต่ที่ผมวาดภาพจนถึงทุกวันนี้ เพราะมันคือธรรมชาติของผม

ผมเป็นวิทยากรเกี่ยวกับการสร้างแรงบันดาลใจมาตั้งแต่สมัยที่ยังเรียนหนังสือจวบจนปัจจุบัน พบว่าสิ่งที่คนไทยยังขาดแคลนไม่ใช่ความรู้ ไม่ใช่เงินทอง ไม่ใช่โอกาส แต่ขาดกำลังใจ

ผมสามารถสอบเข้าเรียนต่อในเพาะช่างได้สำเร็จ แต่สิ่งที่ท้าทายกว่ามากๆ ก็คือ ผมจะใช้ชีวิตในกรุงเทพฯ ที่ค่าครองชีพสูงลิบลิ่วได้อย่างไร เมื่อครอบครัวมีกำลังส่งเงินให้ได้เพียงแค่เดือนละ 2,000 บาทเท่านั้นเอง

ความกระหายใคร่รู้ในการเรียนของผม ทำให้ทุกวินาที ผมเพลิดเพลินไปกับการเรียนรู้ในบทเรียนต่างๆ จนสามารถผ่านทุกการทดสอบอย่างยอดเยี่ยม ใช้เวลาเพียงแค่ 6 ปี ผมได้วุฒิ ม.3

ภายในบ้านหลังเล็กๆ ที่ประกอบด้วย พ่อแม่และพี่ๆ ผมก็คือเด็กธรรมดาคนหนึ่ง ที่ไม่เพียงต้องช่วยเหลือตัวเองให้ได้ ผมยังมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ ได้แก่ กวาดบ้าน ถูบ้าน หุงหาอาหารไว้รอสมาชิกคนอื่นๆ อีกด้วย

ผมเป็นลูกชาวนา เกิดในจังหวัดนครสวรรค์ ฐานะครอบครัวของผมเรียกได้ว่าค่อนไปทางยากจน แต่นั่นยังไม่แย่เท่ากับที่ผมเกิดมาภายใต้นิยามของคำว่า “ผู้พิการแต่กำเนิด” ผมไม่มีแขน และเกือบจวนเจียนจะไร้ขา

รายงานประจำปี 2016 ของ Art Basel เปิดเผยตัวเลขมูลค่าการซื้อขายงานศิลปะทั่วทั้งโลกว่า ยอดขายงานศิลปะทั่วทั้งโลกกำลังตกต่ำลง ซึ่งต่อเนื่องมาตลอด 5 ปีที่ผ่านมา ยกเว้นประเทศเดียวคือ จีน!!!

ศิลปะเป็นเรื่องของจิตใจและความรู้สึก มีอารมณ์เมื่อไหร่จึงค่อยลงมือทำ สิ่งนี้ยังเป็นทัศนคติที่ฉุดรั้งให้คำว่า ศิลปิน ไม่ถูกเชื่อถือในแง่อาชีพของไทย

เมื่อการทำงานศิลปะ ไม่ได้ถูกมองว่าเป็นอาชีพ มันจึงไม่มีระบบธุรกิจที่จะมารองรับได้อย่างสมบูรณ์เหมือนในต่างประเทศ

ศิลปะที่มนุษย์สร้างขึ้นนั้น ย่อมถูกครอบงำด้วยบริบทของสภาพแวดล้อม ยุคสมัย ก่อให้เกิดความงามที่แตกต่างหลากหลายอย่างไม่อาจหยุดนิ่ง

แม้ความพยายามลดความเหลื่อมล้ำในสังคม ยังเป็นเพียงวาทกรรมชวนเชื่อว่า คือหนทางสร้างความปรองดองอย่างยั่งยืน แต่ในทางปฏิบัติกลับไม่สามารถเกิดขึ้นจริงบนแผ่นดินแม่

Business Insider ได้รวบรวม 17 สิ่งที่เป็นแค่ “ของเล่น” ของ Steve Cohen มหาเศรษฐีนักลงทุนระดับแสนล้าน โดย 1 ใน 3 ที่ถูกเรียกว่าเป็นของเล่นเศรษฐีนั้นคือ “งานศิลปะ”

บรรยากาศ กิจกรรมอาสาศิลป์เวิร์กช็อป ครั้งที่ 1

ในอดีต กว่าที่ศิลปินซักคนจะยืนหยัดอยู่ได้ ล้วนต้องผ่านความยากลำบาก ฟันผ่านิยามคำว่า “ศิลปินไส้แห้ง” ค่านิยมที่ฝังรากลึกในสังคมและครอบครัวไทย จึงไม่ใช่คนทุกคน ที่เกิดมามีจิตวิญญาณคลั่งไคล้ในศิลปะ จะได้เดินบนเส้นทางนี้

เด็กอายุ 10 ขวบคนหนึ่ง ที่มีปัญหาทางอารมณ์ เอาแต่นั่งวาดรูปหัวกะโหลกซ้ำๆ สิ่งเหล่านี้สะท้อนอะไรในมุมมองนักศิลปะบำบัด อาชีพที่ได้ชื่อว่า เป็นการผสานกันอย่างลงตัวระหว่างศาสตร์และศิลป์เพื่อการเยียวยา

Powered by MakeWebEasy.com